Ακρίβεια και ενεργειακή κρίση σε ένα περιβάλλον υψηλών επιτοκίων, τα οποία θα μειώσουν τη ρευστότητα στην αγορά, θα είναι το σκηνικό για την οικονομία τους τελευταίους δυόμισι μήνες του 2026, ενώ σε πολιτικό επίπεδο η χώρα διάγει μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.
Οι επενδύσεις
Η δεύτερη πρόκληση είναι η διατήρηση του ρυθμού αύξησης των επενδύσεων, με αρχή τις δημόσιες. Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου έχουν γίνει δαπάνες για το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ύψους 10,4 δισ. ευρώ, έναντι συνολικού προϋπολογισμού 16,7 δισ. ευρώ. Συνεπώς, μένουν να απορροφηθούν 6,3 δισ. ευρώ, από τα οποία 4,52 δισ. ευρώ για έργα που συγχρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ και 1,8 δισ. ευρώ για έργα που υλοποιήθηκαν μέσα από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Οι ιδιωτικές επενδύσεις θα έχουν ως κύριο εμπόδιο την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού, που θα δυσκολέψει τη χρηματοδότηση των επενδύσεων. Η αύξηση των παρεμβατικών επιτοκίων της ΕΚΤ σπρώχνει προς τα πάνω και τα επιτόκια Euribor και αυτά με τη σειρά τους τα επιτόκια χορηγήσεων.
Ο εκλογικός κύκλος
Μία ακόμη πρόκληση που θα πρέπει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση είναι ο λεγόμενος "εκλογικός κύκλος". Σε επίπεδο δημοσιονομικής χαλάρωσης τα πράματα είναι ξεκάθαρα. Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να θέσουν σε κίνδυνο τη θέση της χώρας και όσα έχουν κατακτηθεί με κόπους του ελληνικού λαού.
Ο έλεγχος των παραμέτρων του χρέους
Ως γνωστόν, στρατηγικός στόχος της σημερινής κυβέρνησης είναι η ταχεία μείωση του δημοσίου χρέους σε επίπεδα κάτω από το 110% του ΑΕΠ μέχρι το τέλος του 2031. Έπειτα από πολλά χρόνια προσπάθειας, το χρέος δεν είναι μόνο σταθερά αποκλιμακούμενο, αλλά και οριστικά βιώσιμο σύμφωνα με τις εκθέσεις του ΔΝΤ και των οίκων αξιολόγησης. Ωστόσο, όσο διαρκεί η μεγάλη αναστάτωση για τα ευρωπαϊκά ομόλογα, τα οποία έχουν αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού και για την Ελλάδα (το δεκαετές διαπραγματεύεται πλέον με απόδοση 4,5%), θα πρέπει το οικονομικό επιτελείο να είναι σε εγρήγορση. Όσο η Γαλλία και δευτερευόντως η Ιταλία βρίσκονται κοντά στην κόκκιννη γραμμή του 5%, στα δικά τους επιτόκια δανεισμού για το δικό τους χρέους, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και οι αποδόσεις και οι τιμές των ομολόγων.